सुर्खेत । नेपालमै पहिलो पटक टनेल बोरिङ मेसिन (TBM) प्रयोग गरेर निर्धारित समयभन्दा अगावै सुरुङ मार्गको ‘ब्रेक–थ्रु’ गरी चर्चा कमाएको भेरी–बबई डाइभर्सन बहुउद्देश्यीय आयोजना यतिबेला दोस्रो चरणको काममा नराम्ररी अल्झिएको छ। आर्थिक वर्ष २०७१/७२ देखि सुरु भएको यस आयोजनाको सिभिलतर्फको काम सम्पन्न गर्नुपर्ने अन्तिम म्याद (चैत २० गते) सकिँदा पनि प्रगति मात्र ५७ प्रतिशतमा सीमित देखिएको छ। २०७९/८० मै सम्पन्न गर्ने लक्ष्य राखिएको यस आयोजनामा देखिएको यो सुस्तताले राष्ट्रिय गौरवका आयोजनाहरूको व्यवस्थापकीय पक्षमाथि गम्भीर प्रश्न उब्जाएको छ।
निर्माण कम्पनीको कार्यक्षमता र समन्वयको अभाव
आयोजनाको दोस्रो चरण अन्तर्गत बाँध र विद्युत्गृह निर्माणका लागि चिनियाँ कम्पनी ग्वाङ्डोन र नेपालको रमण निर्माण जेभीले जिम्मा पाएका थिए। तर, आयोजनाका निर्देशक हरिदत्त पौडेलका अनुसार चिनियाँ साझेदार काममा नआउँदा र रमण कन्स्ट्रक्सन एक्लैको सामर्थ्यले गति लिन नसक्दा आयोजना पछि परेको हो। लागत अनुमानभन्दा करिब पौने दुई अर्ब कममा ठेक्का सकारेको निर्माण कम्पनीले अहिले पुनः ४० महिना (साढे तीन वर्ष) को म्याद थप गर्न प्रस्ताव गरेको छ। कोरोना महामारी, प्रक्रियागत जटिलता र प्रतिकूल मौसमलाई ढिलाइको मुख्य कारण देखाइए पनि निर्माण कम्पनीको आन्तरिक समन्वयको अभाव नै यसको प्रमुख कारक देखिएको छ।

अन्तरसम्बन्धित काम र भविष्यको चुनौती
भेरी नदीमा ११४ मिटर लामो बाँध र हात्तीखालमा ४६ मेगावाटको विद्युत्गृह निर्माण गर्ने यो आयोजना सिभिल, इलेक्ट्रिकल र हाइड्रो–इलेक्ट्रिकल गरी तीनवटा छुट्टाछुट्टै सम्झौतामा आधारित छ। सिभिल वर्कको काममा ढिलाइ हुँदा यसले अन्य दुई प्राविधिक कामलाई समेत प्रत्यक्ष असर पारेको छ। भेरीको पानी १२ किलोमिटर लामो सुरुङमार्फत बबईमा खसालेर बाँके र बर्दियाको ५१ हजार हेक्टर जमिनमा सिँचाइ पुर्याउने यो ड्रिम प्रोजेक्ट अब २०८७/८८ सम्ममा मात्रै सकिने प्रक्षेपण गरिएको छ। सुरुङ मार्गको सफल प्रयोगले जगाएको आशालाई बाँध र विद्युत्गृहको सुस्त गतिले यतिबेला छायामा पारिदिएको छ।
प्रतिक्रिया दिनुहोस्