सुर्खेत । निर्वाचनको संघारमा उभिएको सुर्खेत क्षेत्र नं. २ को राजनीतिक सरगर्मीले एउटा स्पष्ट चित्र कोरेको छ । अनुहार फेरिए पनि विकासका एजेण्डाहरू अझै फेरिएका छैनन्। सुर्खेत महिला जेसिजले आयोजना गरेको ‘प्रश्न तपाईंको, जवाफ उम्मेदवारको’ संवाद कार्यक्रममा पाँच उम्मेदवारले एकै थलोबाट आफ्ना प्रतिबद्धता त सुनाए, तर ती प्रतिबद्धतामा वर्षौँदेखि थाती रहेका र चुनावी मौसममा मात्रै बौरिने पुराना योजनाकै बाहुल्यता देखियो। सुरुङमार्गको सपनादेखि ढल निकाससम्म र जडीबुटी प्रशोधनदेखि प्रविधिको हबसम्म— उम्मेदवारहरूले सुर्खेतको समृद्धिको खाका प्रस्तुत गर्दा मतदाताले भने विगतका अधुरा सपनाहरूको हिसाब खोजिरहेका थिए।

उम्मेदवारका दाबी: प्रविधिदेखि प्रणाली परिवर्तनसम्म
नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीका झकबहादुर मल्लको प्राथमिकतामा प्रविधि र शिक्षाको फ्युजन देखिएको छ। प्रत्येक पालिकामा ‘आईटी कलेज’ र प्रदेश अस्पतालको स्तरोन्नति गर्ने उनको योजनाले आधुनिक सुर्खेतको परिकल्पना गर्छ। यस्तै, राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका रमेशकुमार सापकोटाले आधारभूत आवश्यकता— बिजुली, पानी र ढल निकासलाई नै आफ्नो मुख्य चुनावी अस्त्र बनाएका छन्। उनले भूमिहीनलाई पुर्जा दिने पुराना आश्वासनमाथि प्रश्न उठाउँदै पाँच वर्षको ‘स्थिर सरकार’ नभएसम्म यस्ता समस्या समाधान नहुने यथार्थवादी तर्क अघि सारेका छन्।
यता, राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीका कविराम पुरीले भने जिल्लाका भौतिक पूर्वाधारभन्दा बढी राष्ट्रिय राजनीतिक प्रणाली परिवर्तनका मुद्दालाई जोड दिए। राजसंस्थाको पुनरागमन र प्रत्यक्ष निर्वाचित प्रधानमन्त्री जस्ता एजेण्डा बोकेर उनी चुनावी मैदानमा देखिँदा, उज्यालो नेपाल पार्टीका गम्भीरसिंह भुलले १८ हजार घरधुरीमा विद्युत् पुर्याउने र सुरुङमार्गको गुरुयोजना बनाउने कसम खाए। स्वतन्त्र उम्मेदवार कृष्ण खत्रीले भने ‘जेनजी’ (नयाँ पुस्ता) को चाहना अनुसारको प्रविधिमैत्री पद्धतिको वकालत गरेका छन्।
मुख्य दलको अनुपस्थिति र मतदाताको संशय
रोचक कुरा त के रह्यो भने, ठूला दलका उम्मेदवारहरू यो साझा संवादमा अलि टाढै देखिए। नेकपा एमालेका कुलमणि देवकोटा कार्यक्रममा पुगेर पनि प्रचारको व्यस्तता देखाउँदै नबोली बाहिरिए भने नेपाली कांग्रेसका नारायण कोइराला घरदैलोमै व्यस्त रहे। यसले चुनावी मैदानमा साना दल र स्वतन्त्र उम्मेदवारहरू संवादका लागि जति तत्पर देखिए, स्थापित शक्तिहरू भने आफ्नै परम्परागत शैलीमा केन्द्रित भएको सङ्केत गर्छ।
निष्कर्ष: सपनाको भारी र यथार्थको कसी
कैलाली, सुर्खेत र अछाम जोड्ने रणनीतिक सडकदेखि वीरेन्द्रनगरलाई उपमहानगरपालिका बनाउने योजनासम्म सुन्दा आकर्षक लागे पनि मतदाताको एउटै गुनासो छ— “विगतमा जस्तै पूरा हुन नसक्ने सपना मात्र नबाँडियोस्।” निर्वाचन केवल भोट हाल्ने प्रक्रिया होइन, यो त पुराना आश्वासनहरूको समीक्षा र नयाँ भरोसाको खोजी पनि हो। सुर्खेत–२ का मतदाता यसपटक उम्मेदवारका गुलिया नारालाई यथार्थको कसीमा जोख्न तयार देखिएका छन्।
प्रतिक्रिया दिनुहोस्